(Nederlands)
Gewone kaasjeskruid kreeg het de algemene namen van kaas, hoge kaasjeskruid en hoge kaasjeskruid (mauve des bois door de Fransen) In 1931 schreef Maud Grieve dat het "gebruik van deze soort kaasjeskruid veel is vervangen door heemst (Althaea officinalis), die zijn eigenschappen in een superieure mate bezit, maar het is nog steeds een favoriet middel bij plattelandsbewoners waar heemst niet verkrijgbaar is. De zaden worden inwendig gebruikt in een afkooksel of kruidenthee als verzachtend middel, en de bladeren kunnen worden gebruikt in poultices als verzachtend middel voor uitwendige toepassingen. De jonge bladeren en scheuten zijn rauw of gekookt eetbaar. De gekookte jonge bladeren zijn een groente die in verschillende delen van Europa in de 19e eeuw werd gegeten.
(English)
Common mallow to English-speaking Europeans, it acquired the common names of cheeses, high mallow and tall mallow (mauve des bois by the French) In 1931, Maud Grieve wrote that the "use of this species of Mallow has been much superseded by marsh-mallow (Althaea officinalis), which possesses its properties in a superior degree, but it is still a favorite remedy with country people where marsh-mallow is not obtainable. The seeds are used internally in a decoction or herbal tea as a demulcent, and the leaves may be used in poultices as an emollient for external applications. The young leaves and shoots are edible raw or cooked. The boiled young leaves are a vegetable eaten in several parts of Europe in the 19th century.
|
Par Rosa-Maria Rinkl
