(Nederlands)
De plant werd ooit in de Verenigde Staten en Europa gepromoot als groente, maar won niet aan populariteit.
In Japan is de plant een veel voorkomende groente geworden die in supermarkten in het hele land wordt verkocht nadat Saga University er in 2009 in is geslaagd om een ??commerciële hoeveelheid op hydrocultuur te kweken. De plant wordt in het Japans gewoonlijk ijsplant, zoutblad en barafu genoemd. De bladeren zijn eetbaar, zoals met enkele andere leden van de familie Aizoaceae. In zuidelijk Afrika worden de bladeren en stengels uit het wild gehaald en gepekeld. IJsplanten worden in Zuid-Afrika ook gebruikt als een manier om branden of "firescaping" -tuinen af ??te schrikken. Zaden kunnen ook worden gegeten. De geplette bladeren kunnen worden gebruikt als zeepvervanger en hebben enkele medicinale toepassingen. Het wordt zelden of nooit begraasd door binnenlands vee.
Het wordt ook gekweekt voor versiering. [1]
Vanwege de zoutophoping kan M. crystallinum nuttig zijn voor biosanering.
(English)
The plant was once promoted in the United States and Europe as a vegetable, but failed to gain popularity.
In Japan, the plant has become a common vegetable sold in supermarkets around the country after Saga University has succeeded in hydroponic cultivation of a commercial quantity in 2009. The plant is commonly called iceplant, salt leaf and barafu in Japanese Its leaves are edible, as with some other members of the family Aizoaceae. In southern Africa, the leaves and stems are gathered from the wild and pickled. Ice plants are also used in South Africa as a way of deterring fires, or "firescaping" gardens. Seeds can also be eaten. The crushed leaves can be used as a soap substitute and have some medicinal uses. It is rarely, if ever, grazed upon by domestic stock.
It is also cultivated for ornamentation.[1]
Due to its salt accumulation, M. crystallinum may be useful for bio-remediation.
|
